Nieuws over vrijwilligerswerk

Dansen op ijs

In 1969 ontstond een groepje ijverige schaatsers die zich op vrijdagavond, onder leiding van Truus Geradts, in het ijsdansen bekwaamden op de ijsbaan van De Vliert. Michael Bögels nam een kijkje bij de Bossche IJsdansclub, die nog altijd bestaat.

Ballroom dansen en stijldansen is een tijd lang behoorlijk uit de gratie geweest, maar tegenwoordig zijn er weer heel wat mensen die de Engelse wals, de quickstep, de chachacha, de rumba of de Weense wals dansen. Het is een feest om deze dansen uit te voeren en te bekijken. Maar het feest wordt nog veel groter als deze dansen op het ijs worden uitgevoerd, De danspassen worden gracieuzer, de bewegingen lijken soepeler.

Als je het Sportiom binnenkomt, zie je links het zwembad en de hitte die daar vanaf komt voel je al in de hal. Als je doorloopt kom je in een lange gang met rechts een deur. Achter die deur liggen de tribunes van de ijshal. De hitte van het zwembad maakt plaats voor koelte. Een plexiglas wand beschermt je tegen pucks en uit de baan vliegende schaatsers. Een stukje verderop is het punt waar de schaatsers de beschermkappen van de ijzers halen en het ijs op stuiven.

Daar ontmoet ik leden van het bestuur van de Bossche IJsdans Club, de voorzitter Cora van Andel en de bestuursleden Joke Sporken-Bink en Germaine van der Luur. De Club heeft zo’n 35 tot 40 leden. Trouwe leden, want er zijn er die al vele jaren lid zijn. De oudste ledenlijst is van 1973 en daar staan namen op die ook op de nieuwste lijst staan. Ook jonge mensen vinden de weg naar de Bossche IJsdans Club. Gelukkig is de verhouding in het aantal tussen mannen en vrouwen ongeveer fiftyfifty. IJsdansen is een Olympische sport. “Je ziet op uitzendingen van de winterspelen bij het paarrijden het gooi- en smijtwerk, maar wij dansen. We blijven met de voeten op het ijs en de dame mag niet boven schouderhoogte komen.”

Afhankelijk van de tijd van het jaar wordt er een- of tweemaal per week lesgegeven. De leden dansen puur voor het plezier, er worden geen shows of wedstrijden georganiseerd. Het komt wel voor dat leden aan wedstrijden meedoen, maar dat is dan niet in clubverband. De Bossche IJsdansclub heeft wel contacten, onder meer met een Keulse Vereniging. Leden van de club komen uit het hele land. “Echte ijsdansclub zoals de onze zijn er in Nederland nauwelijks of niet. Dat heeft natuurlijk ook met de accommodatie te maken. In Zoetermeer is bijvoorbeeld nog een kleine club, maar die kunnen alleen in de winter schaatsen.”

Alle leden van het bestuur zijn afkomstig uit de gelederen van de club. “We missen nog een secretaris. Eigenlijk wil niemand een bestuursfunctie. We moeten echt lobbyen om mensen over te halen om in het bestuur plaats te nemen. Zo zijn wij er ook in gekomen. We zijn echt overgehaald. En als je eenmaal in het bestuur zit, ga je niet gauw opzeggen, uit een soort plichtsbesef. Het is een leuke club, een unieke club. Je wilt graag dat die blijft bestaan. Om de twee jaar hebben we de kans om er mee te stoppen, maar dan stel je je toch weer beschikbaar.”

“IJsdansen is een sport die goed is voor de conditie van zowel lichaam als geest. Het is goed voor je en heerlijk om te doen.” Zo staat het op de website van de Bossche IJsdansclub, www.bijc.nl waar nog veel meer informatie te vinden is.